jyubedatamboli
Feed back
अरिहंत सुपरस्पेशालिटी हॉस्पीटल , जयसिंगपूर बाबत माझे मनोगत
“अरिहंत सुपरस्पेशालिटी हॉस्पिटलची शान।
रूग्णासाठी प्रभूजींचे वरदान “
दि.२५ ऑक्टोबर २०२५ रोजी पेशंट म्हणून या हॉस्पीटल मध्ये जाण्याचा योग आला. दोन पावलांची माझी चाल पाहूनच डॉ. शिवराज मंगसुळे यांनी दोन्ही गुडघ्याचे ऑपरेशन करावे लागणार आहे असे सांगितले आणि भितीने पोटात गोळा उठला, छातीत धस्स झाले व डोळ्यापुढे काजवे चमकू लागले. एकतर मला अस्थमाचा त्रास बऱ्याच वर्षांपासून आहे. सोबत हायपो थायराईड आणि बी.पी.ही आहे अशा परिस्थितीत ऑपरेशन कसे होणार? हा डोंगराएवढा प्रश्न समोर उभा राहिला. एक्स रे रिपोर्ट आला आणि डॉ. शिवराज यांचा अंदाज शंभर टक्के बरोबर निघाला. डॉक्टरांशी सविस्तर चर्चा करून शरीराचा व्यायाम व मनाची तयारी सुरू झाली.
प्राथमिक तपासण्या झाल्यानंतर २ डिसेंबर २०२५ दुपारी उजव्या पायाच्या ऑपरेशन साठी ऍडमिट झालो. ३ डिसेंबर २०२५ ते ७ डिसेंबर २०२५ या कालावधीत व उजव्या पायाच्या ऑपरेशनसाठी दि.११ जानेवारी २०२६ ते १६ जानेवारी या कालावधीत मला ‘ अरिहंत ‘ हॉस्पीटलमध्ये वास्तव्य करण्याचा सुयोग आला. मला हॉस्पिटलमध्ये राहिल्यासारखे अजिबात वाटले नाही तर कुटूंबासोबत घरीच राहिल्याचा अनुभव आला कारण या हॉस्पिटलमधील तज्ञ, अनुभवी, सुस्वभावी, सुसंस्कृत, डॉक्टर्स व आनंदी वातावरणामुळे रूग्ण वेदना विसरून आनंदी राहतो.
पहिल्या ऑपरेशनच्या वेळी म्हणजे ३ डिसेंबर च्या रात्रीच्या असह्य वेदना सहन केल्या. चार तारखेला दत्त जयंती होती आणि मला त्या दिवशी त्रिदेव भेटले. हे त्रिदेव कोण ? तर डॉ. निखील पाटील, डॉ. शिवराज मंगसुळे, व डॉ. अकलंक चौगुले आणि ओठावर शब्द आले…..
‘ ब्रम्हा विष्णू आणि महेश्वर सामोरी दिसले,
मला ते दत्तगुरू दिसले,मला ते दत्तगुरू दिसले ।’
कोरोनाकाळात माझी शिक्षिका असलेली कन्या सौ. अरमान हिचा रिपोर्ट पॉझेटिव्ह आला. आणि सारं कुटुंब भयभीत झालं. तिची लहान मुले रडत तिला बिलगू लागली. दोन तीन अनुभवी डॉक्टरांनी पेशंटला हातही न लावता कोविड सेंटरमध्ये दाखल करण्याचा सल्ला दिला. बॅग भरून झाली. आणि एक एम्. आर्. मित्राने सल्ला दिला की डॉ. निखील पाटील यांना भेटा व त्यांनी सांगितले तर कोविड सेंटरमध्ये दाखल करा. शेवटचा उपाय म्हणून डॉ. निखील यांच्याकडे गेलो. त्यांनी बिनधास्त तपासणी केली नि ताबडतोब डेंग्यूची टेस्ट करायला सांगितली. व पाच दिवसात तिला पूर्ण बरी करतो असा ठाम निर्णय दिला आणि आश्चर्य म्हणजे सौ.अरमान पाच दिवसात पूर्ण बरी होऊन ड्युटीवर हजर झाली. ऑगस्ट २०२४ मध्ये मला अस्थमाचा जीवघेणा त्रास झाला. डॉ. निखील पाटील मला या कठीण प्रसंगातून वाचविले. या दोन्ही प्रसंगात मला डॉ. निखील यांच्यात देव दिसला.
डॉ. शिवराज मंगसुळे एक निष्णात आर्थोपेडीक सर्जन आहेत. थोड्याशा चालण्यावरुन अचूक निदान करणारे माझ्या जीवनातील पहिलेच डॉक्टर आहेत. प्रसन्न व्यक्तिमत्त्व लाभलेले, दिलखुलास बोलणारे व दुसऱ्याचंही शांतपणे ऐकून घेणारे, पेशंटसमोर स्पष्टपणे वस्तुस्थिती मांडणारे, रूग्णांना मानसिक आधार देणारे, कठोरपणे व्यायाम करुन घेणारे, रुग्णांना स्वतः चालायला आधार देणारे, स्वतःच्या आधाराने जिना चढायला लावणारे, ड्रेसिंग स्वतः करणारे डॉ. शिवराज वैद्यकीय क्षेत्रातील ‘राजे’ आहेत. रुग्ण औषधाने बरा होतो हे खरे आहे पण औषधोपचाराबरोबर डॉक्टरांच्या आत्मविश्वासपूर्ण आधाराची साथ असावी लागते. ती साथ डॉ. शिवराज यांच्याकडून मिळते. ऑपरेशन थिएटरमधून हसतमुखाने बाहेर पडून रूग्णाच्या नातेवाईकांना ऑपरेशन ठीक झाल्याचे सांगणारे डॉक्टर क्वचितच पहायला मिळतील. मला तर ते देवदूत वाटले.
डॉ. अकलंक चौगुले हे वैद्यकीय क्षेत्रातील एक खणखणीत नाणे आहे. डॉ. अकलंक अष्टावधानी आहेत. डॉक्टर कसा असावा? याचे उत्तर डॉ. अकलंक सारखा असेच द्यावे लागेल. रूग्णांना त्यांच्याच शब्दात नव्हे तर त्यांच्या मनात शिरुन समजावून सांगतात. प्रत्यक्ष कृतीसह विनोदी शैलीत रूग्णांना मानसिक आधार देण्याची त्यांची खास खुबी मला मनापासून आवडली. उपचार तर सगळेच डॉक्टर करतात डॉ. अकलंक रूग्णांना विचार करायला लावतात वेगळ्या पद्धतीने. माझे चिरंजीव मोहसीन याचे डॉ. अकलंक क्लासमेट आहेत हे समजल्यावर शिक्षकाच्या या सुपूत्राचा मला फारच अभिमान वाटला. रूग्ण डिसचार्ज घेऊन घरी जाताना रूग्णाला गाडीत बसविण्यापासून जिन्याच्या पूर्ण पायऱ्या चढवून घरातील बेडवर पोहोचविण्यापर्यंत साथ देणाऱ्या या आगळ्या वेगळ्या डॉक्टरांचे मी आभार कसे मानू?
रुग्णसेवा हीच ईश्वरसेवा मानून कार्यरत असणाऱ्या या तीनही डॉक्टरांना मी हार्दिक आशीर्वाद देते.
शेवटी एवढेच म्हणेन….
‘ जबतक चाँद सूरज रहेगा, तबतक तुम्हारा यह पेशंट तुम्हे आशीर्वाद देगा । तुम्हारी भलाई चाहेगा और आप तिन्होंको यश के पहाडपर देखना चाहेगा।’
GIPHY App Key not set. Please check settings